An Appointment with the Death

                                                                                           ( ၁ )

ေသျခင္းတရားက ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေရာက္ရွိေနျပီ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္လြန္ကို တီထြင္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္မွာ တလ လစာ ၂၆၇ ေဒၚလာ (  တႏွစ္ ေဒၚလာ ၃၂၀၀ ) ႏွင့္ ေအာ့ဂဲနစ္ ဓါတုေဗဒသင္ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္ေနရာမွ ဓါတ္ခဲြခန္းတခုက တလ လစာ ၅၀၀ အထိေပးပါမည္ဟု ကမ္းလွမ္း ခံခဲ့ရသူ၊ လြန္ခဲ့သည့္ တႏွစ္ေလာက္ကမွ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ျပီး သူ႕မိန္းမ၏ဗိုက္ထဲက ကိုယ္ဝန္ ၂ လသား၏ ဖခင္၊ မၾကာေသးမီက အမ်ိဳးသားသိပၸံ အကယ္ဒမီ ( National Academy of Sciences ) အဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ ၄၁ ႏွစ္အရြယ္ ေယာက္်ားတေယာက္သည္ ေလာကမွာ အခ်ိဳရွာ၍ မေတြ႕သျဖင့္ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ဖီလာဒယ္လ္ဖီးယားျမိဳ႕က ဟိုတယ္အခန္းတခုမွာ သံပုရာရည္ ခ်ဥ္ခ်ဥ္တခြက္ကို ေသာက္သံုးခဲ့သည္။ ဂ်က္လန္ဒန္သည္ သူ ေဒၚလာ ၂၆၄၅၀ ႏွင့္ဝယ္ထားသည့္ ကယ္လီဖိုးနီးယားဖက္ က ဧက တေထာင္ေက်ာ္ က်ယ္ဝန္းသည့္ ျခံၾကီးထဲမွာ အသက္ ၄၀ အရြယ္အထိ သူေဌးလို ေနထိုင္သြားခဲ့သည္။ ဗန္ဂိုးက ၃၇ ႏွစ္ေလာက္ထက္ ပို အသက္မရွည္ခဲ့ပါ။ ႏိုဗယ္လ္ဆုရ စာေရးဆရာၾကီး ဟဲမင္းေဝးကေတာ့ အသက္ ၆၂ ႏွစ္ထိ ေနသြားရရွာသည္။ သည္လူ ေတြက ေသျခင္းတရားႏွင့္ appointment လုပ္ခဲ့ၾကသူမ်ားဟု လူသိမ်ားၾကေလသည္။

သူသည္ ဗန္ဂိုးထက္ အသက္ ၁၀ ႏွစ္ၾကီးေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။ သူက ယခင္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုက ေခါင္းေဆာင္ၾကီးဟုဆိုသူ စတာလင္ကို ႏြားဟု ထင္ျပီး လီယိုေတာ္လစတြိဳင္း ႏွင့္ အင္တန္ခ်က္ေကာ့ဗ္ တို႕ကို လူဟု ထင္ပါသည္။ ( In light of revelations from the Soviet archives, historians now estimate that nearly 700,000 people (353,074 in 1937 and 328,612 in 1938) were executed in the course of the terror, with the great mass of victims being "ordinary" Soviet citizens: workers, peasants, homemakers, teachers, priests, musicians, soldiers, pensioners, ballerinas, beggars. ( ref: http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Stalin ) ဒါက ႏွစ္ႏွစ္စာပဲ ရွိေသးသည္။ စတာလင္က ၁၉၂၄ မွ ၁၉၅၃ ထိ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ သန္းခ်ီေသာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသား၊ ကိုယ္နဲ႕အတူ အလုပ္လုပ္လာသည့္ ရဲေဘာ္ရဲဖက္ ေတြကို သူ႕အာဏာခိုင္ျမဲေရး အတြက္ သတ္ရက္သူကို ႏြားဆိုတာထက္ ပိုနာနာက်ည္းက်ည္း ေခၚသင့္ပါသည္။ တရားကိုခ်စ္သူ၊ တရားကိုသိသူ ဆိုတာ ေ- ာက္ျမင္ကပ္ သင့္တာကို /ကပ္သင့္သူကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေ- ာက္ျမင္ကပ္တာလည္း ပါသည္ဟု သူထင္ပါသည္။ ) ထို႕ေၾကာင့္ ႏြားေတြ တည္ေထာင္ေသာ ဆိုဗီယက္ႏိုင္ငံေတာ္ ( ေဒါက္တာ ဇီဗားဂိုး ရုပ္ရွင္ကို ၾကည့္ပါ ) ကို အားမက်လွေသာ္လည္း လူေတြေရးေသာ ရုရွဂႏၶဝင္ စာေပကို အထင္ၾကီးလွသည္ႏွင့္ Russian for Beginners ဆိုေသာ စာအုပ္ေဟာင္း တအုပ္ကို သူ တခါတုန္းက ေစ်းေမးၾကည့္ဖူးသည္။ သူႏွင့္ခင္ေနေသာ ထိုစာအုပ္ေဟာင္း ေရာင္းသူက ကမၻာသံုးလည္း မဟုတ္တဲ့ ရုရွစာကို ေလ့လာေနမည့္ အစား ... တရားေတာ္မ်ား ကို ေလ့လာရန္ အၾကံျပဳခဲ့သည္။ သူလည္း တရားေတာ္ေတြ ေက်းဇူးေၾကာင့္ တရားေတြ အေတာ္ရေနျပီဟု ေျပာျပသည္။ ထိုအခါ သူ (= စတာလင္ကို ႏြားဟု ထင္ေသာသူ ) က "တရားဆိုတာ Absolute fairness ဗ်။ အဲဒီ fairness ကို ခ်စ္တာကေတာ့ က်ဳပ္က တရား မလိုက္စားဖူးဘဲနဲ႕ကို ခ်စ္ျပီးသားပါ၊ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ရင္ထဲမွာ တရားရွိျပီးသားလို႕ ယံုပါတယ္။  ေနာက္ျပီး က်ဳပ္က ဘဝရဲ႕ အဓိပၸါယ္မဲ့မွဳ ( meaningless existence of life ) ကို ျမင္လြန္းေနလို႕ ခက္ေနတာဗ်။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ခုေနခါမွာ ဘဝကို တက္တက္ၾကြၾကြ၊ စိတ္ပါလက္ပါ ခံစားႏိုင္မဲ့ တရားပဲလိုခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ဘဝကို စိတ္ကုန္မဲ့ တရား မလိုအပ္ဘူးဗ်။ အဲဒါက ရွိေနျပီးသား" ဟု ျပန္ေျပာခဲ့မိသည္။ ထိုအခါ တရားရွိေသာ စာအုပ္ဆိုင္ပိုင္ရွင္က ဒီလူ တရားမရေသးဘူးဟု အျခားလူတဦးကို ျပန္ ေျပာျပသည္ဟု သိရ၏။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တရားမရေသးေသာ သူကပဲ တရားရထားေသာသူကို တရားႏွင့္ ေျဖလိုက္ရေလသည္ း))

Fairness ဆိုလို႕ ျမန္မာမေတြ ပဲမ်ားပံုကလည္း တယ္ fair မျဖစ္လွဟု သူ ထင္မိသည္ း)) တခါတုန္းက သူ အျပင္မွာ လူခ်င္း မေတြ႕ဖူး၊မျမင္ဖူး၊ မွဳန္ဝါးဝါး ဓါတ္ပံုေလာက္မွ်လည္း မေတြ႕ မျမင္ဖူးေသာ္လည္း စိတ္ေကာင္း ႏွလံုးေကာင္း ရွိသည္ဟု မွန္းဆ၊ ခံစားမိေသာ ( သူႏွင့္ စံေတာ္ခ်ိန္ ၁၅ နာရီ ကြာျခားေသာ အရပ္မွ ) ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါမေလး တေယာက္ကို "ေတာ္သည့္၊ ထက္ျမက္သည့္၊ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕သည့္ တူမေလးတေယာက္" ကို ခ်စ္ခင္မိသလို သူခင္မင္သြားခဲ့ဖူး သည္။ သို႕ႏွင့္ သူမ၏ ေမြးေန႕နား ေရာက္ လာေသာအခါ ( Happy Birthday wish ေလာက္လုပ္တာက လွ်ာဖ်ားေပၚက ဟန္ေဆာင္ခင္မင္မွဳ ဆန္လွသည္၊ ဘာမွ အႏွစ္အသား မပါဘူးထင္၍ ) ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ တခု ပို႕ေပးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာမိ၏။ ဤေနရာတြင္ ဖခင္/ ဦးေလးေတြက ေတာ္ေသာ၊ လိမ္မာေသာ သမီး/ တူမ တေယာက္ကို ဂုဏ္ယူစြာႏွင့္ ခ်စ္ခင္ၾကသေလာက္ အဲသည္ ကေလးမကို သူခ်စ္ခင္ခဲ့ေၾကာင္း ဝန္ခံပါသည္။ သူေျပာခ်င္တာ တခ်က္ ရွိပါသည္။ ေယာက္်ားေတြဟာ သမီး/တူမ ေတြကို သား/ တူေတြထက္ ပိုခ်စ္ ခင္မိၾကျခင္းမွာ romantically attracted ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘဲ သူမတို႕၏ innocence, cleverness, cuteness ကို ျငိမ့္ျငိမ့္ ေအးေအး၊ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္းေလး ႏွစ္သက္ ခ်စ္ခင္မိၾကတာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲ့သို႕ေသာ ခ်စ္ခင္မွဳမ်ိဳး ေသြး မေတာ္ သားမစပ္ေသာ  ေယာက္်ား တေယာက္ထံမွလည္း လာႏိုင္သည္ ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိခ်စ္ခင္မိေသာ မိန္းကေလး တေယာက္ကို romantically attracted ျဖစ္တာ ဟုတ္၊ မဟုတ္ သူ စမ္းသပ္ေလ့ရွိသည့္ နည္းမွာ ခုေနခါ သူမ boyfriend တေယာက္ ရသြားေၾကာင္း သိရလွ်င္ မိမိ ဘယ္လိုခံစား ရမလဲဟု အငွားဝင္ ခံစားၾကည့္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ေပးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာမိဖူးသည့္ မိန္းကေလးကိုလည္း အဲသည္ စမ္းသပ္နည္းႏွင့္ စမ္းသပ္ၾကည့္ရာ သူမ boyfriend ရသြားလည္း သူ မႏွေျမာ မတြန္႕တိုမိေပ။ သူမ ေယာက္်ားရျပီး ကေလးေတြ ရေနလည္း သူမကို ေမတၱာမပ်က္ မိမိဖက္မွ တစံုတရာ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တာ ရွိလွ်င္သာ ျဖည့္ဆည္း ေပးေနခ်င္ေလသည္။ အဲသည္ ခံစားမွဳကို သူက လွပ သန္႕ရွင္းသည္ဟု ထင္ေသာ္လည္း သူမကေတာ့ "ဖြန္ေၾကာင္သည္" ဟု အဓိပၸါယ္ ေကာက္ခဲ့ဟန္ ရွိသည္။ ( တခု ပဲ ရွိတာက သူ ဖြန္ေၾကာင္တာလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္သလားေတာ့ မသိ၊ သူမ၏ အရြယ္ေလာက္ ရွိျပီး သူမေလာက္ပင္ လိမၼာ၊ ထူးခြ်န္၊ ထက္ျမက္ေသာ တူအရြယ္ ေယာက္်ားေလး တေယာက္ကိုေတာ့ သူ အဲသည္လို ေစတနာမ်ိဳး တခါမွ မေပၚေပါက္ဖူးေပ :))

သူမကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ျခင္း၏ အက်ိဳးဆက္ အျဖစ္ျဖင့္ သူမသည္ သူ႕ကို ကိုယ္က်င့္တရား ေဖာက္ျပန္သူတေယာက္ကို စိတ္မပါလက္မပါျဖင့္ ဆက္ဆံေနရသလို ဆက္ဆံလာခဲ့သည္။ ဥပမာ၊ သူမ၏ facebook wall ေပၚမွာ birthday wish ေပးခဲ့ၾက သူတိုင္းကို သူမက like ႏွင့္ ေက်းဇူးတင္စကား ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ ေျပာေသာ္လည္း သူပို႕ထားသည့္ အရုပ္ကေလး ကိုေတာ့ မထိမတို႕ဘဲ တမင္ခ်န္လွပ္ထားခဲ့ျပီး ( လူအမ်ားအလယ္မွာ ထင္းကနဲ ေပၚလြင္ေနေစကာ ) အရွက္ခြဲျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ဒါကို တခ်ိဳ႕က ႏိုင္ငံၾကီးသား ျဖစ္ေလေယာင္ေဆာင္ကာ "ဟာ.. ဒါက သူ႕ individual right ပဲေလ၊ သူ ျပန္ေျပာခ်င္မွ ေျပာမွာေပါ့" ဟု ဆိုၾကပါလိမ့္မည္။ ဟုတ္ကဲ့.. ခင္ဗ်ားက လူတေယာက္ကို လူပံုအလယ္မွာ တစံုတရာ လွမ္းႏွဳတ္ဆက္လိုက္စဥ္ ထိုသူက ( မၾကားလို႕မဟုတ္ပါဘဲ ၾကားပါလ်က္ သူ႕ individual right ကိုသံုး၍ ) ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္ျပီးမွ ဘာမွ ျပန္မေျပာဘဲ ဟိုဖက္ကို မ်က္ႏွာလွည့္သြားလွ်င္ ခင္ဗ်ားရင္ထဲ ဘယ္သို႕ရွိပါမည္နည္း။ ေလာကတြင္ "ယဥ္ေက်းေသာအျပဳအမူ ဆိုသည္မွာ မိမိေၾကာင့္ လူတေယာက္ အိုးတိုးအန္းတန္း၊ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစရေအာင္ မိမိ၏ အျပဳအမူကို ထိန္းသိမ္းျခင္း၊ သူတပါးအေပၚ ကိုယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ ထားျခင္း" ဟု သူထင္ပါသည္။ သည္လိုႏွင့္ သူ အခု သူမကိုမုန္းတီးလို႕ မဟုတ္ဘဲ သူမ၏ အလိုကို လိုက္ေပးသည့္ အေနျဖင့္ သူမကို ဘာမွ သြားမေျပာေတာ့ပါ။ A relationship is mutual; one-sided relationship cannot be sustainable. သူက ဒါေတြကို စျမံဳ႕ျပန္ျပီး သူမကို မေက်မခ်မ္း ျဖစ္ေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ၊ သူခံတြင္း မေတြ႕မိခဲ့ေသာ "ျမန္မာပဲ" အေၾကာင္းကို သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ သတိရေနမိတာသာ ျဖစ္ပါသည္။

အျခားတေယာက္ေသာ မိန္းကေလးကိုေတာ့ သူတကယ္ခ်စ္သြားမိခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ သည္ မိန္းကေလး၏ ရယ္ေမာသံက ညွင္းညွင္းသြဲ႕သြဲ႕ႏွင့္ အလြန္သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ ရွိလွသည္။ သူသည္ သူမ၏ အသက္ဝင္လွေသာ ( lively ) ရယ္သံခ်ိဳခ်ိဳလြင္လြင္ကို ကနဦး စြဲလန္းျငိတြယ္သြားခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ေတာ့ သူမ ( တခုလံုး ) ကို ခ်စ္သြားခဲ့ေတာ့သည္။ သူ႕၏ "မိန္းကေလး တေယာက္ကို ခ်စ္မခ်စ္ စမ္းသပ္နည္း" ကေတာ့ စိတ္ကူးထဲမွာ သူမကို အသက္ ၆၀-၇၀ အရြယ္ေလာက္ ထားလိုက္ျပီး မိမိ ( အဖိုးၾကီး ) က သည္အဖြားၾကီးကို ညွာတာ၊ ျမတ္ႏိုး၊ တစိမ့္စိမ့္ ၾကည့္မဝခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနေသးလွ်င္ တကယ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသည္ဟု ယူဆေလသည္။ ေနာက္ျပီး သူမအေပၚ ( ဆိတ္ကြယ္ရာမွာ ) ဘယ္ေလာက္ သစၥာေစာင့္သိခ်င္သလဲ ဟု ကိုယ့္စိတ္ကို တိုင္းတာၾကည့္ျခင္း ျဖစ္သည္။ သူက သူမကို ခ်စ္ပါသည္ဆိုလွ်က္ အျခားမည္သည့္ မိန္းကေလး အေပၚ တြင္မွ် romantically attracted မျဖစ္ခ်င္မိေပ။ သူမသည္ အဲသည္လို အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ စမ္းသပ္မွဳတို႕ကို အစမ္းသပ္ခံႏိုင္ပါေပသည္။ သူ႕မွာ သူမႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ႏွေျမာတသမွဳ၊ ေလာဘၾကီးမွဳ၊ နီးစပ္လိုမွဳ၊ တသိမ့္သိမ့္ ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးရမွဳ၊ တထိတ္ထိတ္ စိုးရိမ္ ပူပန္ရမွဳတို႕ ရွိသည္။ အလွပဆံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ အေၾကာက္လန္႕ဆံုး အနာဂါတ္တို႕ ရွိသည္။ သူသည္ သူမကို အေသးအဖြဲ႕ကေလးမွ်လည္း မလိမ္ညာ၊ မထိန္ခ်န္ခ်င္မိေပ။ ေဟာဒါေတြကို သူမအား ေျပာျပဖူးသည္။ သူသည္ အဂၤလိပ္လို 20's ဟုဆိုၾကသည့္ ၂၀-၂၉ ႏွစ္မ်ားအတြင္းက သူ ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးစြာ ျမတ္ႏိုးမိေသာ မိန္းကေလး ( မႏၱေလးသူ ) တေယာက္ကို စာတိုက္ကေန သူမ၏ရံုးသို႕ စာတေစာင္ထည့္ျပီးခ်စ္ေရး ဆိုဖူးသည္။ "ဒါ ပထမဦးဆံုး အၾကိမ္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး အၾကိမ္ ျဖစ္ပါေစ" ဟုၾကိမ္းေမာင္းခံရျပီး ဘာမွေရွ႕မတိုး ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ေနာင္ သံုးႏွစ္ခန္႕ ၾကာေသာအခါ သူမ DSA စစ္ဗိုလ္တေယာက္ႏွင့္ လက္ထပ္သြားျပီး သူကေတာ့ အသက္ ၂၉ ႏွစ္ အေရာက္တြင္ အရက္ကို မနက္ပိုင္းပါ ေသာက္တတ္သည့္ alcoholics အဆင့္ အရက္သမားတေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့ေလသည္။ 30's ( ၃၀-၃၉ ) အတြင္း ဒုတိယေျမာက္ မိန္းကေလးတေယာက္ကို ခ်စ္ေရးဆိုမိရာ ဇာတ္ေပါင္းေသာ္ သူ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႕ လြင့္ထြက္လာခဲ့ရေလသည္။ ယခု 40's  (၄၀- ၄၉ ) အတြင္းမွာ သူမကို သူခ်စ္မိ ျပန္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း သူမလည္း သူ႕ကို မခ်စ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သူမကို ေက်းဇူးတင္ဖို႕ ေကာင္းသည္မွာ သူမက ပဲေတာ့သိပ္ မမ်ားလွပါ။ "အကို က်မကို တကယ္ခ်စ္တာ သိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ က်မက အကို႕ကိုအကိုတေယာက္ထက္ပိုျပီး မခ်စ္ႏိုင္လို႕ပါ" ဟု ေကာင္းမြန္စြာ ေျပာရွာေလသည္။ သူမ သူ႕ကို အနည္းငယ္ ခ်စ္ေသာ္ေတာင္မွ "ႏွစ္ေယာက္ တဘဝ" ထူေထာင္ဝံ့ေလာက္သည္ အထိေတာ့ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။ ေနာက္ျပီး သူမက အလြယ္တကူ စိတ္ထိခိုက္ခံစားလြယ္သူ ( စိတ္ေဆာင္ရာ ေနာက္လိုက္မည့္သူ ) တေယာက္လည္း မဟုတ္ပါ။ သူ႕လို ဘဝကို ကေလကေခ် ဆန္ဆန္ ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ ေပါက္ခ်င္ရာေပါက္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့သူလည္း မဟုတ္ဘဲ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္အသက္အရြယ္မွာ ဘာျဖစ္ရမည္ဟု အခ်ိန္ဇယားဆြဲထားေသာ scheduled life တခုထဲမွာသာ က်င္လည္ဖူးသူ၊က်င္လည္ ဦးမည့္သူ ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳပ္ဆိုရလွ်င္ သည္ ခ်စ္ရသူႏွင့္လည္း ဘဝခ်င္း မေပါင္းစပ္ႏိုင္မည့္ဖက္က ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္ ရွိေလသည္။
                                                                                  
                                                                               ( ၂ )

သူသည္ ေသျခင္းတရားကို လက္ခံေတြ႕ဆံုရန္ ဧည့္ခန္းမဖက္သို႕ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေသျခင္းတရားက သူ႕ကို သက္ေတာင့္သက္သာ မရွိဟန္ျဖင့္ ေမးသည္။

"တခုခု ေရးထားခဲ့ခ်င္လား။ note ေလး ဘာေလး တခုခု ေလာက္ေပါ့"
"ဟုတ္ကဲ့ .. က်ေနာ့္ landlord ရဲေတြနဲ႕ ျပသနာ ရွင္းမေနရေအာင္ေတာ့ တခုခု ေရးထားခဲ့မွ ျဖစ္မယ္"
"ေဟာဒီမွာဗ် .. I testify that ...................................................................................................."
"....... ကို သတိရေနမိလား.."
"Oh, my Gosh, က်ေနာ့္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္မွာ သူ႕ကို သတိရေနမိတဲ့ စိတ္က ဖံုးလႊမ္းေနလို႕ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေတြ႕ေနရတယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ သတိမျပဳမိ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါလား။ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားကို တုန္လွဳပ္ဖို႕ ေတာင္ ေမ့ေနတယ္ဗ်။ ဒီေလာက္ထိ သန္႕သန္႕ ရွင္းရွင္း ခ်စ္တတ္တဲ့ ရင္ဘတ္တခုကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရခဲ့တဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ကို create လုပ္ခဲ့တဲ့ အဂၤ် ီနီယာ၊ The Law of Karma, or the God, whatever it maybe ကို လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲၾကီး ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ဗ်ာ .."
"ဒါဆိုရင္ က်ဳပ္ျပန္ေတာ့မယ္"
"ေရာ္.. ဟိုကိစၥက.."
"ေနာက္မ်ားမွပဲ ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့.. "
 သည္တၾကိမ္ ဇာတ္ေပါင္းေသာ္ကား သူ ဘယ္ဆီသို႕လြင့္ေမ်ာသြားရမည္ မသိေတာ့ေခ်..။

အေတြး တခု

ဘဝက ခါးသီး၊ ေျခာက္ေသြ႕၊ အခ်ိဳရည္ ခန္းေျခာက္လွေပရဲ႕

ဒါေပမဲ့ အဲဒီဘဝမွာ က်ဳပ္တို႕ ဘာလို႕ေနေနေသးသလဲ..။


ဟိုတေန႕က က်ေနာ့္ကို ကားတစီး ပြတ္တိုက္သြားခဲ့တယ္

လဲျပိဳက်သြားေတာ့ ေသရမွာ ေၾကာက္လိုက္တာ တုန္လို႕

ငါ့ႏွယ္ ေသခ်င္တယ္ ေသခ်င္တယ္နဲ႕

အခုေတာ့ ျဖစ္ပ်က္ ေနလိုက္တာ .. ဟာဟ း))

ခင္ဗ်ားတို႕ကို ထားရစ္ခဲ့ျပီး ထြက္မသြားခ်င္တာလည္း ပါပါတယ္။


ဒါေပမဲ့ ခင္ဗ်ားတို႕ကို ခ်စ္လြန္းလို႕ လို႕ မထင္ပါနဲ႕  ..  း))

ခင္ဗ်ားတို႕က ျပံဳးလို႕႕ေပ်ာ္လို႕ ေနခဲ့ရျပီး

က်ဳပ္ တေယာက္ထဲ ထြက္သြားရမွာလား ဆိုတဲ့ jealousy မ်ိဳးနဲ႕ ပါ..း))


မနက္ျဖန္ကမၻာပ်က္ျပီး လူေတြအားလံုး ေသမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာတယ္ ဆိုပါေတာ့

ဘယ္သူကမွ ေသမွာကို ခုေလာက္ေၾကာက္ၾကမယ္ မထင္..။


အဲသလို ခင္ဗ်ားတို႕ကို ပစ္မထားခဲ့ခ်င္စိတ္နဲ႕ ပဲ

အခ်ိဳရည္ ခန္းေျခာက္သြားတဲ့ ပီေကတခုကို လွိမ့္ပိန္႕ျပီး ဝါးေနရေလ၏ း))


[ လူတို႕၏ ေသျခင္းတရား အေပၚ သေဘာထားကို က်ေနာ္ ဆင္ျခင္မွန္းဆမိသမွ် ေရးဖြဲ႕ ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကဗ်ာဓါတ္ အေတာ္ ခန္းေျခာက္ ေနေသာ ကဗ်ာတပုဒ္မွန္း သိပါ၏။ ]

ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း လုပ္ငန္းခြင္ ဗီဒီယို

ဧရာဝတီ ျမစ္ဆံု ေရကာတာစီမံကိန္း လုပ္ငန္းခြင္ဗီဒီယို ( ခရီးေပါက္ေရာက္ေနမွဳ အေျခအေန ) ျဖစ္ပါ သည္။ ဧရာဝတီကို ေရာင္းစားခဲ့သူ အခ်ိဳ႕ကလြဲျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္း ဧရာဝတီကို ခ်စ္ၾကသည္သာ ျဖစ္၍ က်ေနာ္လည္း ဧရာဝတီကို အမ်ားနည္းတူ ခ်စ္ရံုမွ်ျဖင့္ ပို၍ လူရာဝင္မလာႏိုင္ပါ။ အေရာင္လည္း ပိုထြက္ မလာႏိုင္ပါ။ ေစ်းလည္း ပိုတက္ မလာႏိုင္ပါ။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း ေရာင္းရန္မဟုတ္ေသာ ( not for sale ) ခပ္မွိန္မွိန္ ပန္းခ်ီကားတခ်ပ္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူရာဝင္ခ်င္လို႕ “ဧရာဝတီ” ဆိုေသာ နာမေတာ္ ကို ရြတ္ဆိုျခင္း မဟုတ္ရပါ ေၾကာင္း၊ က်ေနာ့္ ဒုတိယ comment ပါ ပုဂၢိဳလ္အတြက္ ေနရာတခု ဖန္တီးရေပးျခင္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ဒါေပမဲ့ က်န္ပုဂၢိဳလ္မ်ား လည္း မိမိတုိ႕၏ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားကို ဝင္ေရာက္သြန္ခ် သြားႏိုင္ပါေၾကာင္း ၾကိဳတင္ေျဖရွင္း အပ္ပါသည္ း))

၂ ၃ ႏွစ္ သား ေတာ္ လွန္ ေရး

က်ဳပ္က ဒီ ရွစ္ေလးလံုးကို အေၾကာင္းျပဳ လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းေနရေအာင္
က်ဳပ္ အဲဒီတုန္းက ဘယ္ေထာင့္ ဘယ္ေနရာကမွကို မပါဖူးပါဘူး ..
က်ဳပ္ မပါဖူးမွန္း ခင္ဗ်ားက မသိေတာင္ ... ( ေဩာ္ .. ပါဖူးတယ္ ထင္ေနတယ္လား .. ဟာဟ း))
က်ဳပ္ လိပ္ျပာက သိပါတယ္။

ခင္ဗ်ား ကိုယ့္ဘဝကို ပိုမိုေကာင္းမြန္၊ လြတ္လပ္ခ်င္တဲ့အထဲ မပါဘူးလား ေျပာ
ခင္ဗ်ားလိုပဲ က်န္တဲ့လူေတြလည္း ပိုမိုေကာင္းမြန္၊ လြတ္လပ္တဲ့ဘဝ မလိုခ်င္ေလာက္ဘူးလား ေျပာ
ခင္ဗ်ားအတြက္ပါ ပိုေကာင္းလိမ့္မယ္လို႕ ထင္တဲ့ လူ႕ေဘာင္တခုကို သူတို႕ေတာင္းခဲ့ၾကတယ္
ခင္ဗ်ား အဲဒီ အျဖစ္အပ်က္ၾကီးကို ေရႊေရာင္အတိျပီးေသာ ခမ္းနားမွဳလို႕ ဘာေၾကာင့္ မထင္ႏိုင္ရတာလဲေျပာ

သူတို႕ အနည္းဆံုးေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ အသက္ကို စြန္႕ခဲ့ၾကတယ္။
သူတို႕ရဲ႕ ငယ္ရြယ္ပ်ိဳမ်စ္မွဳကို စေတးခဲ့ၾကတယ္။
သူတို႕ တကိုယ္ရည္၊ တမိသားစုအတြက္ မဟုတ္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ခဲ့ ၾကတယ္။
သူတို႕ကို က်ဳပ္ ေက်းဇူး အထူးတင္၊ ေအာက္ေမ့၊ ဦးညႊတ္ရိုက်ိဳး လိုက္ပါေပရဲ႕ ..

( က်ေနာ္ မပါဝင္ခဲ့ဖူးေသာ ၈. ၈. ၈၈ အေရးေတာ္ပံုသို႕ အလြမ္းျဖင့္ .. )

မတူကြဲျပားစြာႏွင့္ပင္ ေရွ႕သို႕အတူတကြ ခ်ီတက္ျခင္း

မေန႕က က်ေနာ္တို႕ ျမိဳ႕မွာ ျမန္မာေတြ စုျပီး (၂၃) ႏွစ္ေျမာက္ ၈၈၈၈ ျပည္သူ႕အေရးေတာ္ပံု အထိမ္း အမွတ္ အခမ္းအနားတခုကို က်င္းပ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီမွာ အခါၾကီး ရက္ၾကီးေတြ ေရာက္လာလို႕ အခမ္းအနားတခု ျပဳလုပ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ လူတိုင္းေလာက္ နီးပါး အား လပ္ၾကမဲ့ စေန၊ တနဂၤေႏြ တရက္ရက္ ကို ေရြးၾကရပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ဩဂုတ္လ ( ၈ ) ရက္က တနလၤာေန႕ မွာ က်ေရာက္ျပီး အခု အခ်ိန္ ( ေႏြရာသီ ) ရဲ႕ က်ေနာ္တို႕ျပည္နယ္ စံေတာ္ခ်ိန္က ျမန္မာျပည္ထက္ ၁၃း၃၀ နာရီ ေနာက္က်တာမို႕ ဒီမွာ တနဂၤေႏြ ေန႕ အခမ္းအနား က်င္းပေနခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဩဂုတ္လ (၈) ရက္ေန႕ ျဖစ္ေနေရာ့ မယ္ ဆိုျပီးေတာ့ တနဂၤေႏြ ေန႕မွာ က်င္းပဖို႕ ပိုမို ဆႏၵရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခမ္းအနားအတြက္ ခန္းမငွားရာ မွာ တနဂၤေႏြေန႕ မရႏိုင္ေတာ့ လို႕လားေတာ့ မသိ၊ ဩဂုတ္ ( ၆ ) ရက္ စေနေန႕ မွာပဲ အခမ္းအနားကို က်င္းပ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ အခမ္းအနားကို က်ေနာ္လည္း တက္ခဲ့ပါတယ္။ တက္ျဖစ္ ရံုမွ်မက အခမ္းအနား စီစဥ္သူ ေတြက ( ထြန္းေျပာင္တဲ့သမိုင္းေၾကာင္း ဘာမွ မရွိေပမဲ့ စစ္သားေဟာင္း တေယာက္ရဲ႕အသံကို လိုခ်င္လို႕ နဲ႕တူရဲ႕ ) က်ေနာ့္ကိုလည္း စကားေျပာ မဲ့ သူမ်ား စာရင္းထဲမွာ ထည့္ထားၾကလို႕ က်ေနာ္ စကားလည္း နည္းနည္း ဝင္ေျပာလိုက္ရပါတယ္။

ပထမဦးစြာ ျမိဳ႕ခံ ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမား အဘတဦးက “ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး အခုထိ မေအာင္ ျမင္ေသးတာ အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မွဳမရွိလို႕ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာေတြ စုစုစည္းစည္း၊ ညီညီ ညြတ္ညြတ္နဲ႕ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ အဖြဲ႕အစည္းတခု ဖြဲ႕စည္း ထူေထာင္သြားၾကဖို႕ လိုအပ္ေၾကာင္း”တိုက္တြန္း သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ စကားေျပာဖို႕ အလွည့္က်တဲ့အခါ ဒီအၾကံျပဳခ်က္အေပၚ က်ေနာ့္ရဲ႕ အျမင္ကို အတိုခ်ဳပ္ ထည့္ေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စကားေျပာဖို႕ ခြင့္ျပဳခ်ိန္ တဦးလွ်င္ ၅ မိနစ္ခန္႕ပဲရလို႕ ရင္ထဲရွိသမွ်၊ ေခါင္းထဲရွိသမွ် အကုန္လံုးကို ထည့္ေျပာဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္ေနေသးတာကို ဒီ post မွာ ေျပာၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

ေသြးစည္းညီညြတ္ျခင္းဟာ ေကာင္းျမတ္တဲ့၊ လိုလားအပ္တဲ့၊ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာရွိတဲ့ မဂၤလာတရား တပါးျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႕ ဘယ္ေလာက္အထိ တကယ္ ညီညြတ္ႏိုင္ၾကမလဲ ဆိုတာကို ဆန္းစစ္ၾကည့္ သင့္တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ အပါအဝင္ လူအေတာ္ မ်ားမ်ားရဲ႕ မူလ စိတ္ေနစရိုက္ဟာ  perfectionism ဆန္ခ်င္တဲ့သေဘာ ရွိတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ( မိမိယံုၾကည္တဲ့ အတိုင္း အားလံုးကလည္း တက္ညီလက္ညီ၊ ထထၾကြၾကြ ယံုၾကည္ေနၾကမွ ေက်နပ္တတ္ၾကတယ္လို႕ ဆိုလိုတာပါ။ ) ဒီေနရာမွာ ႏိုင္ငံေရး ေဝဖန္ခ်က္တရပ္ အေနနဲ႕ မဟုတ္ဘဲ လူရဲ႕ စိတ္သဘာဝကို သိသာေစရံုမွ် က်ေနာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ ဥပမာတခုကို ေျပာျပပါမယ္။ က်ေနာ္က ၂၀၀၈ ႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို လံုးဝ လက္ခံလို႕မရပါဘူး။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္တိုင္း ေဒါသတလိပ္လိပ္ ထြက္ျမဲ၊ ထြက္ဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီဥပေဒ အရ ျပဳလုပ္တဲ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို NLD က သပိတ္ ေမွာက္ခဲ့တာဟာ ဦးေဆာင္ပါတီၾကီး တရပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ရွိတဲ့ အျပဳအမူ၊ အင္မတန္ လုပ္သင့္တဲ့၊ အနစ္နာခံျပီး လုပ္ကိုလုပ္ရမဲ့ ကိစၥလို႕ ျမင္ျပီး က်ေနာ္ ေထာက္ခံပါတယ္။

အဲဒီလို ယူဆတာေၾကာင့္ NDF က NLD က ခြဲထြက္ျပီး ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ခဲ့တာကို က်ေနာ္ အရင္က သိပ္ အစာေၾကမိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ NLD က ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္ခဲ့တာဟာ သူ႕အဖို႕ မွန္ကန္ျပီး  NDF က ေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ခဲ့တာဟာလည္း မမွားပါဘူးလို႕ ထင္လာပါတယ္။ ဘယ္လို ျဖစ္တာတုန္း..။ ေရြးေကာက္ပြဲ မဝင္တာလည္း မွန္တယ္။ ဝင္တာလည္း မမွားဘူးဆိုရင္ မွားတာ ဘာရွိေတာ့ သတုန္း လို႕ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ NDF အေနနဲ႕ “ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး သန္းေရႊ ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္အေပၚ ထားရွိတဲ့ ေစတနာအစစ္အမွန္ကို သိျမင္ နားလည္လာလို႕ က်ေနာ္တို႕ သူ႕အစီအမံကို လက္ခံလိုက္ျခင္း ျဖစ္တယ္” လို႕ေျပာေနရင္ေတာ့ က်ေနာ့္အျမင္မွာ ( က်ေနာ့္ စံခ်ိန္၊ တန္ဖိုးထားမွဳအရ ) မလုပ္ေကာင္းဘူးလို႕ ထင္မိပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ တရားမမွ်တမွဳ ( ဝါ ) တရားမမွ်တသူကို “တရားမွ်တတယ္” လို႕ ဘယ္ေသာအခါမွ၊ ဘယ္သူကမွ မေျပာေကာင္းဘူးလို႕ က်ေနာ္ထင္လို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ NLD, NDF ကိစၥကိုပဲ ျမင္သာေအာင္ ဥပမာေပးရမယ္ဆိုရင္ (က)  ျမိဳ႕ ဟာ အာဏာရွင္ အုပ္စိုးတဲ့ ျမိဳ႕တျမိဳ႕ ဆိုပါစို႕။ (ခ) ျမိဳ႕ ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားတဲ့ ျမိဳ႕တျမိဳ႕ ဆိုပါစို႕။ က်ေနာ့္မွာ ယခုေနထိုင္ေနတဲ့ (က) ျမိဳ႕ ကေန (ခ) ျမိဳ႕ကို ေျပာင္းေရႊ႕လိုတဲ့ ျပင္းထန္ေသာ ဆႏၵရွိ သလို ခင္ဗ်ားမွာလည္း အဲဒီဆႏၵ အစစ္အမွန္ရွိတယ္ ဆိုပါစို႕။ ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားေကာ က်ေနာ္ေကာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ဒီမိုကေရစီ လိုလားသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ခင္ဗ်ားက (ခ) ျမိဳ႕ ကို ဆိုင္ကယ္နဲ႕သြားခ်င္ ျပီး က်ေနာ္က ကားနဲ႕သြားခ်င္ေစကာမူ၊ အျခားအဖြဲ႕ေတြကေတာ့ လွည္းလမ္းေၾကာင္း၊ ေလွ ( ေရ ) လမ္း ေၾကာင္းက သြားေနၾကေစကာမူ က်ေနာ္တို႕ဟာ တခရီးတည္းသြား မိတ္ေဆြေတြပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီနမူနာနဲ႕ NLD ၊ NDF ကို တခရီးတည္းသြားေတြပဲ လို႕ က်ေနာ္ ျမင္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႕ ေရြးခ်ယ္ ထားတဲ့လမ္းေတြ မတူရင္ေတာင္မွ၊ စီးသြားမဲ့ ယာဥ္ေတြ  မတူရင္ ေတာင္မွ ဆံုရပ္ခ်င္းေလာက္ တူေနရင္ကို ညီညြတ္တယ္၊ အက်ိဳး စီးပြားခ်င္း ထပ္တူ ျဖစ္တယ္လို႕ မွတ္ယူသင့္ ၾကတယ္လို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႕ျမန္မာ လူမ်ိဳးအမ်ားစု ေတြးမိတတ္ၾကပံုက “အားလံုး ကားစီးျပီးသြားရေအာင္ ဘတ္စ္ကား အစီး ( ၁၀၀ ) ေလာက္ စုျပီးငွားၾကမယ္လို႕ ေျပာတာကို ကိုယ့္လူေတြက မညီညြတ္ၾကဘူးေလ။ ဆိုင္ကယ္နဲ႕သြားခ်င္ တဲ့လူနဲ႕၊ ဆိုက္ကားနဲ႕ စက္ဘီးနဲ႕ သြားခ်င္ တဲ့လူနဲ႕၊ ကုန္းေၾကာင္း ေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့လူနဲ႕။ ေငြရွိတဲ့လူေတြက အပင္ပန္း မခံႏိုင္ဘူးဆိုျပီး တကိုယ္ေကာင္းဆန္ဆန္ ေလယာဥ္နဲ႕ သြား ခ်င္ၾကတာက ရွိေသးတယ္။ ဒီလို မညီမညြတ္ ျဖစ္ေနလို႕ ျမိဳ႕ (ခ) ကို မေရာက္ႏိုင္တာ” လို႕ေျပာသလို မ်ား ျဖစ္ေနတတ္တာ မ်ားသလားလို႕ ေတြးမိပါ တယ္။ က်ေနာ့္ အယူအဆက ဘတ္စ္ကား အစီး (၁၀၀)စာ လူစုမိမွ ျမိဳ႕ (ခ) သို႕ သြားသင့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ကား ရွိသူက ကိုယ္ ပိုင္ကားနဲ႕၊ ဆိုင္ကယ္ ရွိသူက ဆိုင္ကယ္နဲ႕၊ စက္ဘီး၊ ဆိုကၠားသာ ရွိသူက စက္ဘီး၊ ဆိုကၠား နဲ႕၊  ကုန္းေၾကာင္းသာ ေလွ်ာက္ႏိုင္သူက ကုန္း ေၾကာင္းခရီးနဲ႕ ဒီ (က ) ျမိဳ႕ကေန အျမန္ဆံုး ခြာခ်င္တဲ့ စိတ္ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ ရွိၾကဖို႕နဲ႕ (ခ)  ျမိဳ႕ကို မိမိ သန္ရာသန္ရာ နည္းလမ္းနဲ႕ ကိုယ္စီကိုယ္စီ သြားေနၾကဖို႕သာ လိုတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒီလိုသြားေနမွ (ခ) ျမိဳ႕ကိုေရာက္ဖို႕ ပိုျမန္ဆန္မယ္လို႕ ေတြးမိ ပါတယ္။

က်ေနာ္ မၾကာခဏ ၾကားရေလ့ရွိတာက “ေဒၚစုကလည္း ဒီစစ္တပ္ကို လူလိုသူလို သေဘာထားျပီး non- violence ၊ အမ်ိဳးသား ရင္ၾကား ေစ့ေရး ေတြ သြားလုပ္ေနတယ္။ မရဘူး။ ကိုယ့္ဖက္က power balance မလုပ္ႏိုင္ဘဲနဲ႕ သူတို႕ ျဖံဳမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေဒၚစုကပဲ ခိုင္းတာလုပ္တတ္တဲ့ စစ္တပ္တခု ပိုင္ထားတဲ့ အစိုးရနဲ႕တူညီတဲ့ power- balance ရေအာင္ “လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသာ လုပ္ၾကဦးစို႕ရဲ႕။ က်မတို႕ လူငယ္ေတြ ဗံုးခြဲႏိုင္သူကလည္း ခြဲၾကပါ” လို႕ ေျပာရမလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေဒၚစုကလည္း အဲဒီလို ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ က်ေနာ့္ သေဘာကေတာ့ ေဒၚစုက ေဒၚစုမို႕ အခုလို သြားမွသာ မွန္မွာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ “ေႏွးေနတယ္ အစိုးရ ယႏၱရား ရဲ႕ ေဒါက္တိုင္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ၾကံဖြံ႕ရံုးတို႕ ၊ အစိုးရရံုးတို႕ ဘာတို႕ကို အဖဂနစၥတန္မွာလို ဗံုးသြားခြဲတာကမွ အေျဖျမန္ျမန္ ေပၚမယ္” လို႕ ထင္ရင္လည္း အဲဒီလို လုပ္ခ်င္တဲ့ လူေတြက လုပ္ၾကဖို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ “ဘယ္သူေတြက ဘယ္လို မူဝါဒ မွားယြင္းေနၾကလို႕” ဆိုတာေတြ ေျပာရင္း သူတို႕ မူဝါဒ မွားယြင္း ေနၾကရင္ သူတို႕ကို အားမရလို႕ ကိုယ္ ဒီလိုလုပ္လိုက္ဦးမယ္ ဆိုတာေတာ့ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကိုယ့္မွာ better method တခု မရွိဘဲနဲ႕၊ ခ်မျပႏိုင္ဘဲနဲ႕ old method က “ခ်ာလွတယ္” လို႕ ေျပာသူေတြခ်ည္းနဲ႕ပဲ ေတြ႕ေနရတယ္လို႕ ထင္မိပါ တယ္။

ဘတ္စ္ကား အစီး ၁၀၀ ေလာက္နဲ႕ လူတိုင္းေစ့ ခြပ္ေဒါင္းနဖူးစည္း စည္းျပီး ခြပ္ေဒါင္းအလံ တလူလူလႊင့္ထူ လို႕ “ကမၻာမေက်ဘူး” သီခ်င္း သီဆိုရင္း (ခ)ျမိဳ႕ကို ျပိဳင္တူ ညီညာစြာ ခ်ီတက္သြားႏိုင္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ smart က်မွာပဲေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဘတ္စ္ကား ငွားမရ လည္း ရရာနည္းနဲ႕ (က) ျမိဳ႕က ထြက္ခြာသြားေနရင္ လမ္း ခရီးမွာပဲ ကားသမားမ်ားအစုက ကားသမားသမဂၢ၊ ဆိုင္ကယ္စီးသူမ်ားသမဂၢ၊ ဆိုကၠားသမဂၢ၊ စက္ဘီးသမဂၢ၊ ကုန္းေၾကာင္းခ်ီတပ္ ေတြကို ဖြဲ႕မိရက္သား ျဖစ္သြားမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီ သီအိုရီကို လက္ေတြ႕ ဥပမာ တခု ေလာက္ ျပပါဦးလို႕ ဆိုရင္ အခုအခ်ိန္မွာ တစံုတေယာက္ကသာ -

(၁) “ ျမန္မာ အစိုးရႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ား အျမန္ ဆံုးေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြး၍  ႏိုင္ငံေရးအရ ညွိႏွဳိင္း အေျဖရွာရာတြင္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၾကားဝင္ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ကို သင္ လိုလား/ ေထာက္ခံပါ သလား” [ ဒါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ကိုးကြယ္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလို႕ ထင္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေရး ျပႆနာကို အေျဖ ရွာတဲ့ေနရာမွာ မိမိလည္း ထိုင္ရာက မထ ဝင္ေရာက္ ပါဝင္လိုက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလို မလုပ္ သင့္ဘူးထင္ရင္ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ နည္းကေလး တခုေလာက္မ်ား ရွိၾကရင္လည္း ၾကားခ်င္မိပါတယ္။ ]

(၂) “ေအ*ရာဝတီ ျမစ္ဖ်ား ( က်ေနာ့္ကြန္ျပဴတာမွာ (*) ကို ရိုက္မရ လို႕ပါ ) ဖက္တြင္ တရုတ္ျပည္အတြက္ လွ်ပ္စစ္ ဓါတ္အား ထုတ္လုပ္ရန္ ျမစ္ဆံုေရကာတာ တည္ေဆာက္မည္ကို လိုလား / ေထာက္ခံပါ သလား”

“(၃) “ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္သားမရွိ ( ျပစ္မွဳဆိုင္ရာ အက်ဥ္းသားသာ ရွိသည္ ) ဟုဆိုလွ်င္ပင္ ယခု ကိုမင္းကိုႏိုင္ အစ ရွိ ေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ခ်မွတ္ထားသည့္ ေထာင္ဒါဏ္ ၆၅ ႏွစ္သည္ တရားမွ်တသည္ဟု သင္ ထင္ပါသလား။ သူတို႕ အား က်ခံေနရသည့္ ျပစ္ဒါဏ္မ်ားမွ လႊတ္ေပးသင့္သည္ဟု သင္ ထင္ပါသလား။

(၄) “ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရမွ ဤအမ်ိဳးသားေရးကိစၥမ်ား ( national issues ) တို႕ကို ( - ) လအတြင္း သင့္ျမတ္ ေလ်ာ္ကန္စြာ မစဥ္းစား၊ မလိုက္ေလ်ာေပးခဲ့ပါက ျပည္လံုးကြ်တ္ ဆႏၵျပသင့္သည္ဟု သင္ ထင္ျမင္ယူဆ မိ ပါသလား” ( ထင္ပါသည္ / မေျပာတတ္ပါ / မထင္ပါ ) စသည္ျဖင့္ FB account ရွိတဲ့ လူငယ္ေတြက ထိုင္ရာ က မထ လုပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ လုပ္လည္း လုပ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားၾကီး ကိုယ္တိုင္ေကာ ဘာ လို႕ မလုပ္သလဲလို႕ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ က်ေနာ့္က မိတ္ေဆြ ၁၀၀ ေက်ာ္ ေလာက္ပဲရွိတဲ့ မထင္ရွားသူ၊ အရွိန္အဝါမၾကီးသူ တေယာက္သာ ျဖစ္တာမို႕ လုပ္သာလုပ္ျပီး ဘာမွ အရာမေရာက္လိုက္မွာ စိုးမိလို႕ပါ။ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ ကိုယ္တိုင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဒီလို လုပ္ရင္ ေကာင္းမလား လို႕ အၾကံျပဳၾကည့္တာပါ။ ဒါကို ၾကိဳက္တဲ့သူရွိရင္ လုပ္ သြားၾကလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္က ျဖစ္ႏိုင္ရင္ group ေတြ ဘာေတြဖြဲ႕ တာမ်ိဳးလည္း သိပ္မလုပ္ခ်င္ လို႕ပါ။ က်ေနာ့္မွာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ျပည္ ကိုယ့္ေျမအတြက္ လုပ္ခ်င္တာ တခ်ိဳ႕ စိတ္ကူထားတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္က်မွ တိုင္းျပည္ကို ေသခ်ာ ခ်စ္ပါေတာ့မယ္ း))

ဟိုတေလာတုန္းက “ေမာင္ထိပ္ကြက္” ကိစၥ FB မွာ ဟိုးေလးတေၾကာ္ ျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ အဲဒီအမွဳ ျပီးျပီး ေပ်ာက္ေပ်ာက္ မျဖစ္သြားဘဲ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ အျပစ္ ေပးခံရတာလို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒါကို Citizen Journalism ပံုစံတမ်ိဳးလို႕ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဒီကိစၥကို ငါတို႕  လုပ္ၾကရေအာင္ ဘယ္သူက ဥကၠဌ၊ ဘယ္သူက အတြင္းေရးမွဴး တာဝန္ယူပါ ရယ္လို႕ organization ဆန္ဆန္ လွဳပ္ရွားခဲ့ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ common sense က unfair ျဖစ္တဲ့ ကိစၥမ်ိဳး ကို လက္ပိုက္ၾကည့္ေနတတ္ေလ့ မရွိပါ ဘူး။ အာရပ္ ကမၻာမွာ ဒီမိုကေရစီလွိဳင္း ထၾကြလာတာကလည္း သာမန္ဆင္းရဲသား လူငယ္တေယာက္ ( ဆိုလိုတာက ဘာမွ ႏိုင္ငံေရး အရွိန္အဝါ မရွိ သူ ) က လုပ္စားရင္ မိုးေခါင္၊ ေတာင္းစားရင္ ေခြးေဟာင္လြန္း လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မီးရွိဳ႕သတ္လိုက္တာကို လူေတြရဲ႕ common sense က မခံမရပ္ႏိုင္လြန္းလို႕ စခဲ့တာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားသူေရာ၊ စိတ္မဝင္စားသူေရာ က်ေနာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို သိသာ ထင္ရွားစြာ ထိခိုက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းရပ္ေတြကို public awareness ရေအာင္ လုပ္ျခင္းသည္လည္းပဲ ကိုယ့္ ႏိုင္ငံ ေကာင္းစားဖို႕ လုပ္တာပဲ လို႕ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ခုနက က်ေနာ္ ရည္ညႊန္းခဲ့တဲ့ အဘက ေျပာသြားတဲ့ “ျမန္မာႏိုင္ငံ အသင္းခ်ဳပ္” မ်ိဳး မဖြဲ႕ႏိုင္ေသးခင္မွာ က်ေနာ္တို႕ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တဦးစီ၊ တဦးစီ ကိုယ္ႏိုင္သေရြ႕ေလးေလာက္ အဲဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ၾကပါဦးလို႕ ဆရာလုပ္တာ မဟုတ္ဘဲ “ပညာရွိ သတိျဖစ္ခဲ” ဆို သလို ပညာရွိ ကိုကို မမ၊ ညီ ညီမ ေတြကို လက္တို႕ လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို လုပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ ခုနကေျပာခဲ့သလို စက္ဘီးနဲ႕၊ ကုန္း ေၾကာင္း နဲ႕ (ခ)ျမိဳ႕ကို သြားႏိုင္တဲ့သူက သြားေနတဲ့ သေဘာပဲလို႕ ယူဆမိပါတယ္။ ကုန္းေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေနသူေတြ ကို ေတြ႕ရင္ ေနာက္ က ကားနဲ႕လာတဲ့သူလည္း လိုက္လာၾကပါလိမ့္မယ္။

က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက ဘာအဖြဲ႕ ဥကၠဌ၊ ညာအဖြဲ႕ လူၾကီး ဆိုတာေတြကို တယ္ မက္ေမာ တတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း လူတေယာက္ပဲမို႕ ဘဝင္ျမင့္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ proud ျဖစ္ခ်င္စိတ္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္က ကိုယ့္ status အတြက္ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ရဲ႕ dedication / commitment/ moral/ intelligence/ good-heartedness ေတြအတြက္ပဲ proud ျဖစ္ခ်င္မိပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘာ status မွ မရွိဘဲနဲ႕လည္း ကိုယ့္ရဲ႕ personality ေၾကာင့္ပဲ ျမင့္ျပီးသားပဲလို႕ တကယ္ယံုၾကည္ ေနႏိုင္ရင္ လူၾကီးျဖစ္ခ်င္တဲ့၊ လူရာဝင္ခ်င္တဲ့၊ status ရူးတဲ့ေရာဂါ နည္းနည္း သက္သာသြားပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္က team work လုပ္တဲ့ဖက္မွာ အားနည္းမွဳ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ႏိုင္ငံ့အတြက္ အက်ိဳးျပဳရင္လည္း ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ individually ပဲ ျပဳေတာ့မယ္လို႕ ေတြးထားပါတယ္။ ကိုယ္ ေတြးမိတာေလး၊ ကိုယ္ယံုၾကည္တာေလး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာျပရင္း၊ ေဝမွ်ရင္း  ကိုယ္ရည္ေသြးတီးလံုး သံေၾကာင္ ကေလးမ်ား တီးမိေနျပီလား။ ခြင့္လႊတ္ၾကပါေလကုန္.. း)))

( ၈-၈-၈၈ ျပည္သူ႕ အေရးေတာ္ပံုအတြင္း က်ဆံုး၊ အနစ္နာခံခဲ့ၾကဖူး၊ အနစ္နာခံေနၾကဆဲ ဂုဏ္ျပဳအပ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသို႕ )

ျမင္ခ်င္သည္ ေရႊျပည္ၾကီးကိုလ ( ၅ )

[ ယခုတေလာ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ႏွစ္ဖက္ တိုက္ခိုက္ေနၾကသည့္ ကိစၥ မၾကာခဏ ေခါင္းထဲ ေရာက္ ေရာက္ လာတတ္ပါသည္။ ယေန႕လည္း ဤ plot ေလး ေခါင္းထဲ လက္ကနဲ ဝင္လာ၍ မေရးတာ ၾကာေနျပီ ျဖစ္သည့္ “ျမင္ခ်င္သည္ ေရႊျပည္ၾကီးကိုလ” ( ၅ ) အျဖစ္ ဤ စိတ္ကူးယဥ္ ဝတၳဳကို ေရးလိုက္ပါသည္။ စစ္ဗိုလ္ အေၾကာင္း အေကာင္း ေရးထားသည္ဟု အျပစ္တင္ မေစာေစလိုပါ။ “ျမင္ခ်င္သည္” ဟု ဆိုသျဖင့္ “မျမင္ဖူးေသး” သည္ မွာထင္ရွားျပီး ျဖစ္ပါသည္ း)) ]

(၁)

တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားလို႕ ဂုဏ္ျပဳျပီးေတာ့ ေခၚေခၚ၊ ေသာင္းက်န္းသူလို႕ တဖက္သတ္ စြပ္စြဲျပီးေတာ့ ေခၚေခၚ၊ သူပုန္လို႕ႏွိမ့္ခ်ျပီး ေတာ့ပဲ ေခၚေခၚ ( အဓိက အျခင္းအရာ အားျဖင့္ ) ျပည္ေထာင္စုဗဟိုအစိုးရကို လက္နက္ျဖင့္ ေတာ္လွန္တိုက္ခိုက္ေသာ မည္သည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ိဳးမွ ျမန္မာျပည္တဝန္းလံုးမွာ မရွိေတာ့သည္မွာ တႏွစ္ခန္႕မွ် ၾကာခဲ့ေလျပီ။ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္က ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ႏွင့္ ေကအိုင္ေအ တပ္ဖြဲ႕တို႕ ႏွစ္ဖက္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြား စဥ္ မိုင္းထိမွန္၍ မစြမ္းမသန္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္ ေက်ာ္ေမာင္ ႏွင့္ KIA တပ္ဖြဲ႕ဝင္ေဟာင္း ေဒါက္တာ (မ) ဂ်ႏူး ( ဗိုလ္ၾကီး အဆင့္ ) တို႕၏ လက္ထပ္မဂၤလာပြဲကို ယေန႕ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ ေပၚဟိုတယ္တခုတြင္ က်င္းပသည္။ လက္ထပ္ မဂၤလာပြဲသို႕ ကခ်င္ ျပည္နယ္ ဝန္ၾကီး ခ်ဳပ္၊ ယခုအခါ နာမည္သစ္တခုျဖင့္ အင္အားၾကီးမားသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတရပ္အျဖစ္ ရပ္တည္ေနေသာ ေကအိုင္အိုတျဖစ္လဲ ကခ်င္ပါတီမွ ဥကၠဌ ႏွင့္ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္း စစ္တိုင္းမွဴးတို႕တက္ေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ၾက ေလသည္။ ျမစ္ၾကီးနား ျမိဳ႕ေပၚမွ ျမိဳ႕မိျမိဳ႕ဖ၊ လူခ်မ္းသာ ေၾကးရည္တတ္မ်ားလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ႏွင့္ လာေရာက္ခ်ီးျမွင့္္ၾကသည္။ ေက်ာက္ကုန္သည္ တဦးကဆိုလွ်င္ သည္ ဇနီးေမာင္ႏွံစီးဖို႕ အဖိုးတန္ကား အသစ္ၾကီးတစီး လက္ေဆာင္ဖြဲ႕ လိုက္ေသးသည္။ သည္ကေန႕ ညေနပိုင္းထုတ္ “ျမစ္ၾကီးနား ေန႕စဥ္” သတင္းစာတြင္ ပါလာသည့္ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ ( ဗိုလ္ေက်ာ္ေမာင္က ဗမာလူမ်ိဳး ေတာ့မဟုတ္ပါ ) ႏွင့္ ေကအိုင္ေအ ဗိုလ္ၾကီးမမ တို႕၏ မဂၤလာသတင္းက ျမစ္ၾကီးနားတြင္ ၾကည္ႏူး၊ မုဒိတာပြားစရာ မဂၤလာ သတင္းေလး တခုအျဖစ္ ေရပန္းစားေနလွ်က္ ရွိသည္။

ျမစ္ၾကီးနားတကၠသိုလ္ဝင္း အတြင္းရွိ လဘက္ရည္ဆိုင္တခုအတြင္း ေက်ာင္းသားတစု လဘက္ရည္ ေသာက္ ေနၾကသည္။ ခြန္ဆိုင္းက စားပြဲေပၚမွာေတြ႕သည့္  “ျမစ္ၾကီးနားေန႕စဥ္” သတင္းစာကို ေကာက္ ဖတ္ေနရာမွ ဝမ္းသာအားရႏွင့္..

“ဟား..ဟား.. ေကာင္းလိုက္တာကြာ..။ ေဟ့ေကာင္ေတြ.. ငါတို႕ ျမစ္ၾကီးနားတကၠသိုလ္ကို Berkeley တကၠသိုလ္က စီးပြားေရး ႏိုဘယ္လ္ဆုရ ပါေမာကၡၾကီး တေယာက္ လာေဟာေျပာဖို႕ တကၠသိုလ္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး ေကာင္စီက ဖိတ္ထားတယ္တဲ့ကြ။ ေရွ႕လ (၅) ရက္ေန႕ ဂ်င္းေဖာေဟာလ္ မွာတဲ့ေနာ္။ ဟိုက္.. ရွာလပတ္ ရည္.. ဒီမွာလည္း သတင္းအဆန္းတခု.. “လက္ထပ္မဂၤလာ ေက်းဇူးတင္လႊာ..“ဗိုလ္ေက်ာ္ေမာင္ ( ခလရ ... ) ႏွင့္ ဗိုလ္ၾကီးဂ်ႏူး ( M.B.B.S (Mdy.), KIA )” တဲ့ကြ။ ေကာင္းေရာ့.. အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာ စစ္သားနဲ႕ ကခ်င္သူပုန္မ ယူကုန္ၾကျပီကြ.. ဟဲ..ဟဲ.. ”

“ဟင္.. ဟုတ္လား..။ ငါတို႕ကိုလည္း ေပးပါဦးကြာ.. ဖတ္ၾကည့္ရေအာင္”

ဟု ဆိုကာ သူငယ္ခ်င္းေတြက ခြန္ဆိုင္းလက္ထဲက သတင္းစာကို အတင္းယူသြားျပီး အလုအယက္ ဖတ္ေန ၾကသည္။

“အဲဒီ စစ္ဗိုလ္က တိုက္ပဲြမွာ မိုင္းထိလို႕ KIA က သံု႕ပန္းအျဖစ္နဲ႕ ဖမ္းမိသြားျပီး သူ႕အသက္ကို ကယ္လိုက္ တာကေန အခု သူ႕မိန္းမျဖစ္လာမဲ့ KIA ဆရာဝန္မနဲ႕ ေတြ႕ျပီး ခ်စ္သြားၾကတာလို႕ ၾကားတယ္။ သူတို႕ အရမ္း ကို ခ်စ္ၾကတယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္”

“ဟုတ္လား..။ ရန္သူကေန ခ်စ္သူ ျဖစ္သြားၾကတာဆိုေတာ့ သူတို႕ ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးက ေတာ္ေတာ္ romantic ျဖစ္မွာပါ ကြာ...”

သူ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက တေယာက္တေပါက္ ေျပာေနၾကသည္။

သူတို႕တကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းသားသတင္းစာက တပါတ္တၾကိမ္သာ ထုတ္ရာ ဤ ႏိုဘယ္ဆုရပါေမာကၡၾကီး လာေရာက္မည့္သတင္းက လာမည့္အပတ္ သတင္းစာ မွာမွ ပါလာေတာ့မည္ ထင္သည္။ အင္း.. သတင္းစာ ဆိုမွ သတိရမိသည္။ ခြန္ဆိုင္း၏ခ်စ္သူ အဲယ္လ္နန္းရီက လက္ရွိႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ၏ အထူး တိုက္တြန္းခ်က္ အရ တႏိုင္ငံလံုးရွိ တကၠသိုလ္တိုင္းမွာ သည္စာသင္ႏွစ္မွစတင္ကာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ သတင္းစာပညာ ( journalism ) ဘာသာရပ္ကို တက္ေရာက္ သင္ယူေနေလသည္။ သူမ၏ newspaper production အတန္း အတြက္ assignment က တပတ္လွ်င္ သတင္း (သို႕ ) ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ေရးေပးရျခင္း ျဖစ္သည္။ journalism ေက်ာင္း သား ေက်ာင္းသူတို႕၏ ထိုသတင္း/ ေဆာင္းပါးမ်ားကို ေက်ာင္းသတင္းစာတြင္ ပံုႏွိပ္ ေဖာ္ျပေပးသည္။ မေန႕က သူႏွင့္ေတြ႕ခဲ့စဥ္ သူမက “ဒီတပါတ္ assignment အတြက္ ဘာအေၾကာင္း ေရးရ မလဲမသိဘူး၊ ေရခဲေတာင္ေပၚသြားျပီး ရွားပါးသစ္ခြေတြ အေၾကာင္း photo story တင္ရမလို ျဖစ္ေနျပီ” ဟု ညည္းညဴေနတာ ၾကားခဲ့ ရသည္။ “ကိုယ့္ကို အင္တာဗ်ဴးလိုက္ ပါလား” ဟုသူက ေနာက္ေတာ့ “ကိုက high-profile မွ မဟုတ္တာ။ ကိုနဲ႕ဗ်ဴးလို႕ သတင္း ဘယ္ျဖစ္လာမလဲ။ သတင္းျဖစ္ ခ်င္ရင္ေတာ့ ကိုက ခါကာဘိုရာဇီေတာင္ကို တက္မယ္လို႕ ေျပာလိုက္ေလ” ဟု သူမက သူမခံခ်င္ေအာင္ ရယ္ဟဟ ေျပာခဲ့သည္။ အခုေတာ့ သူစဥ္းစားမိျပီ။ ထူးထူး ဆန္းဆန္း ဖူးစာဆံုၾကေသာ ဗိုလ္ေက်ာ္ေမာင္တို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံကို သြားျပီး အင္တာဗ်ဴးလုပ္ဖို႕ သူမကို ေျပာရမည္။ အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း သတင္းၾကီးမ်ိဳး မဟုတ္ သည့္တိုင္ေအာင္ အခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္ေနခဲ့ၾကသည့္ အုပ္စုႏွစ္ခုမွ အုပ္စုဝင္ႏွစ္ေယာက္၏ ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းသည့္ romance တခုေတာ့ ျဖစ္ဖြယ္ ရွိေလသည္။ အထူးသျဖင့္ကား ပါးစပ္ကသာ ေအာ္ေလ့ရွိခဲ့ျပီး တခါမွ လက္ေတြ႕ မလုပ္ သြားဖူးသည့္ အရင္အစိုးရ အဆက္ဆက္တို႕၏ “ျပည္ေထာင္စု မျပိဳကြဲေရး၊ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုး ညီညြတ္ ေရး၊ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး” ဆိုေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြကို ကိုယ့္ခ်စ္သူက သူမ၏လက္ကေလး ႏွင့္ တႏိုင္ဝန္ ဝင္ထမ္း (ေရး) ေနတာ ကို ျမင္ခ်င္တာ ျဖစ္ေလသည္။

( ၂ )

ေမး။ ။ က်မက ဒီ ျမစ္ၾကီးနား တကၠသိုလ္မွာ သတင္းစာပညာ ( journalism ) သင္ယူေနတဲ့ ေက်ာင္းသူ တေယာက္ပါ ရွင့္။ က်မနာမည္က အယ္နန္းရီျဖစ္ပါတယ္။ အခု ဒီ အင္တာဗ်ဴးကို က်မတို႕ေက်ာင္းက အပါတ္ စဥ္ထုတ္ သတင္းစာအတြက္ လုပ္တာပါ။ ကဲ..အဲဒီေတာ့ က်မတို႕ စလိုက္ၾကရေအာင္ေနာ္။ ပထမဦးဆံုး အေနနဲ႕ ဗိုလ္ၾကီးရဲ႕ ကိုယ္ေရး အက်ဥ္းေလး အရင္ေျပာျပေပးပါလား ရွင္..။

ေျဖ။ ။ ....................................................................................................

ေမး။ ။ ကဲ..မမ ကလည္း မမရဲ႕ ကိုယ္ေရး အက်ဥ္းေလး နည္းနည္းေလာက္ ေျပာျပေပးပါဦး ေနာ္..။

ေျဖ။ ။ .....................................................................................................

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. အခု ဗိုလ္ၾကီးနဲ႕ မမတို႕ ဘယ္လိုစေတြ႕၊ ခ်စ္ၾကိဳက္ျပီးေတာ့ ယူျဖစ္သြားၾကတာလဲ ဆိုတာကို ဗိုလ္ၾကီးက အရင္ ရွင္းျပ ေပးပါဦးရွင့္..။

ေျဖ။ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဇြန္လ ၂၂ ရက္ေန႕မွာ က်ေနာ္တို႕တပ္ရင္းနဲ႕ KIA တပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြနဲ႕ လိုင္ဇာ မေရာက္ ခင္ စစ္ေျမျပင္တေနရာမွာ ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီတိုက္ပြဲမွာ က်ေနာ္ မိုင္းထိျပီးလဲေနတုန္း က်ေနာ္တို႕ စစ္ေၾကာင္းက သတ္ကြင္းထဲ ေရာက္ေနလို႕ ေနာက္ျပန္ ဆုတ္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ရယ္ ေသနတ္ ဒါဏ္ရာ ရေနတဲ့ ရဲေဘာ္တေယာက္ရယ္ကို KIA ဖက္က ဖမ္းမိသြားခဲ့ပါတယ္။ ေတာ္ေသးတာက သူတို႕က အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာ စစ္ေျမျပင္ က်င့္ထံုးကို အတိအက် လိုက္နာၾကတယ္ဗ်။ သူတို႕ က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို သတ္ပစ္လိုက္လို႕ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ မသတ္ၾကဘူး။ ေသြးတိတ္ေအာင္ အရင္ လုပ္ေပးျပီး က်ေနာ္တို႕ကို သူတို႕ ဌာနခ်ဳပ္ လိုင္ဇာကို ထမ္းေခၚသြားၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ေဆးကု ေပးၾကတယ္။ က်ေနာ္ တို႕ စစ္တပ္က ဒါမ်ိဳးဆို အရွင္မထားဘူး။ ထမ္းလည္း ေခၚမေနဘူး။ သူပုန္ဆိုရင္ ေတြ႕တဲ့ေနရာမွာ သတ္ပစ္ လိုက္တာပဲ။ သူတို႕ကေတာ့ အဲဒါတခု က်ေနာ္တို႕ စစ္တပ္ထက္ အမ်ားၾကီး ပိုယဥ္ေက်းၾကပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးေတြ ဘာေတြလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္၊ ေစတနာပါပါနဲ႕ ကုေပးၾကပါတယ္။ ဥပမာ ဆိုပါေတာ့။ က်ေနာ္က အိုေသြးဗ်။ က်ေနာ့္ အတြက္ေသြးလိုရင္ သူတို႕ရဲေဘာ္ ေတြပဲ လာလွဴ ၾကတာပဲ။

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. အခု အစ္မက တလွည့္ေျပာပါဦး။ ဗိုလ္ၾကီးနဲ႕ စေတြ႕ျပီး ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္မွာ သူ႕ကို အစ္မက စခ်စ္သြားမိတယ္လို႕ ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ သူ႕ကို စေတြ႕တာ ခြဲစိတ္ခန္းထဲမွာ ရန္သူ စစ္ဗိုလ္ တေယာက္အေနနဲ႕ပါ။ မမ ဆရာဝန္တေယာက္ အေနနဲ႕ သူ႕လို အသည္းအသန္ ဒါဏ္ရာရလူနာမ်ိဳးကို မၾကာခဏ ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က ကိုယ့္ ပိုင္နက္ နယ္ေျမထဲမွာေလ။ သူကေတာ့ ဒါသူ႕နယ္ေျမ မဟုတ္ ဘူး။ တစိမ္းတရံစာ နယ္ေျမ၊ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ရန္သူ႕နယ္ေျမမွာ ေရာက္ေနတာ ဆိုတဲ့အသိနဲ႕ သူ႕ကို သနားတဲ့စိတ္ကေလး စျဖစ္မိပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူ႕ရဲေဘာ္က မမတို႕ေဆးရံုမွာ ဆံုးသြားေတာ့ KIA ရဲ႕ ရန္သူဆိုလို႕ သူတေယာက္တည္းပဲ က်န္တယ္ ေလ။ ဒီေတာ့သူ အားငယ္ ေနရွာပါမယ္ေလလို႕ သူ႕ကို အ*ည့္သည္ တေယာက္လို ျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ ရင္းနဲ႕ သံေယာဇဥ္ ပိုသြားမိတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေပါင္းစပ္ဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ဘဝေတြလို႕ ကိုယ္စီသိ ေနၾကေတာ့ ဘာမွ ဖြင့္မေျပာျဖစ္ၾကပါဘူး။ ဒီၾကားထဲမွာ အားလံုးသိၾကတဲ့ အတိုင္း ျမန္မာျပည္မွာ မေမွ်ာ္မွန္း ႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ We were no longer enemies. ဒါေပမဲ့ သူက မသန္ စြမ္းေတာ့လို႕ မမကို ခ်စ္ရဲ႕သားနဲ႕ ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာမထြက္ဘူး။ ဒါကို သူ႕မ်က္လံုးေတြ၊ အမူအရာေတြ ၾကည့္ျပီးေတာ့ မမသိပါတယ္။ ဒါနဲ႕ မမကပဲ သူ႕ကို ခ်စ္ေၾကာင္း ပါးစပ္က တိုက္ရိုက္ဖြင့္ မေျပာရံုတမယ္ ျပခဲ့ရပါတယ္ေတာ္..။ ေအာင္မယ္.. သူက ပဲကေလးနဲ႕ လုပ္ေနေသးတာ..း))

ေမး။ ။ ဒါဆို က်မတခု တည့္တည့္ပဲ ေမးမယ္ေနာ္ မမ..။ ဗိုလ္ၾကီးေကာ မမေကာ စိတ္ေတာ့ မဆိုးၾကပါနဲ႕..။ က်မေမးခ်င္တာက ဒီလိုပါ။ ဗိုလ္ၾကီးက ေျခေထာက္ တဖက္လည္း မရွိေတာ့ဘူး။ လက္တဖက္ကလည္း လက္ေကာက္ဝတ္ေလာက္က ျဖတ္ထားရတယ္။ ဒီလူတေယာက္က မထံုတက္ေတးလည္း လုပ္ေနလိုက္ ေသး တယ္၊ ဒါကို မမက “ဒါဆို လည္း ရွင့္ထိုက္နဲ႕ ရွင့္ကံပဲ ေတာ္ေရ႕” ဆိုျပီး ဘာျဖစ္လို႕ ပစ္မထားႏိုင္ခဲ့ တာလဲ မမ..။

ေျဖ။ ။ အဲဒါက ခ်စ္လို႕ေပါ့ ညီမေလးရယ္။ မမက သူ႕ကို ကိုယ့္အကိုအၾကီးဆံုး တေယာက္လို အားကိုးတၾကီး၊ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႕လည္း ခ်စ္တယ္။ သူက အရမ္းကို တည္ၾကည္တဲ့၊ သူတကယ္ ရည္ရြယ္တာကိုမွ ေျပာ တတ္တဲ့ ေယာက္်ား တေယာက္မို႕ပါပဲ။ ျပီးေတာ့ တခါ ကိုယ့္ေမာင္အငယ္ဆံုးေလး တေယာက္လို စိုးရိမ္ တၾကီး၊ ၾကင္ၾကင္နာနာနဲ႕လည္း ခ်စ္ တယ္။ ဒီေနရာမွာ တခ်က္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္၊ ညီမမွာ အဲဒီလို သိပ္ ေလးစားရတဲ့ အကိုၾကီးတေယာက္ ျဖစ္ျဖစ္၊ သိပ္ၾကင္နာရတဲ့ ေမာင္ငယ္ေလးတေယာက္ ျဖစ္ျဖစ္ ရွိတယ္ ဆိုပါေတာ့။ သူဟာ တေန႕မွာ ဖြဟဲ..လြဲပါေစ၊ ဖယ္ပါေစ၊ အက္ဆီးဒင့္ တခုခုျဖစ္လို႕ အခု သူ႕လို မစြမ္းမသန္ ျဖစ္သြား တယ္ဆိုပါေတာ့။ ညီမ သူ႕ကို နဂို ခ်စ္တာ ေလ်ာ့သြားမလား။ မေလ်ာ့သြားေလာက္ဘူး ေနာ္။ မမလည္း အဲလိုပဲ။ ကဗ်ာ ဆန္ဆန္ ေျပာရရင္ သူက မမ သူ႕ေဘးနား က ဘယ္မွ ထြက္ေျပးသြားဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မမကို ဖြဲ႕ေႏွာင္ထားႏိုင္ပါတယ္။  ( ရယ္လွ်က္ )

အယ္လ္နန္းရီ။ ။ ( ခြန္ဆိုင္းဖက္သို႕ လွည့္လွ်က္ ) ကို သူတို႕ကို ဘာေမးခ်င္ေသးလဲ။

ခြန္ဆိုင္း။ ။ ဗိုလ္ၾကီး.. က်ေနာ္ ဗိုလ္ၾကီးရဲ႕ႏိုင္ငံေရးအျမင္ကို နည္းနည္း ေမးၾကည့္လို႕ ရမလား။ ဒီလို ေမးရ တာက ဗိုလ္ၾကီးက စာေတာ္ေတာ္ဖတ္တယ္ ထင္တယ္။ ဗိုလ္ၾကီးတို႕ အခန္းက လူေနအိမ္ခန္း တခုထက္ စာၾကည့္တိုက္ အေသးစားကေလး တခုနဲ႕ ပိုတူေနပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ေတာ့ ဗိုလ္ၾကီးဟာ က်ေနာ္ ျမင္ဖူးတဲ့ စစ္သားေတြနဲ႕ မတူပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ဗိုလ္ၾကီးရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ ဘယ္လို ရွိေလ မလဲလို႕ စူးစမ္းခ်င္လာမိတာပါ။ က်ေနာ္က ေက်ာင္းမွာ ႏိုင္ငံေရး သိပၸံ ( Political Science ) ေမဂ်ာ ယူထား တာပါ ဗိုလ္ၾကီး။

ဗိုလ္ေက်ာ္ေမာင္။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ရပါတယ္။ ေမးၾကည့္ပါ။

ေမး။ ။ ဗိုလ္ၾကီးရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္စာၾကည့္တိုက္မွာ စစ္ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ေလရူးသုန္သုန္၊ အေရွ႕က ေနဝန္းထြက္ သည့္ပမာလို စာအုပ္ ေကာင္းေတြခ်ည္းပဲ ေတြ႕ရပါ တယ္။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္ ပထမဆံုး ေမးခ်င္တာက စစ္သားဘဝနဲ႕ ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့ ရွားပါးစာအုပ္ေတြကို ဘယ္လို စုေဆာင္းခဲ့တာပါလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ ( ရယ္လွ်က္ ) ဒီစာအုပ္ေတြက က်ေနာ့္ လစာနဲ႕ ဝယ္တာမဟုတ္ဘူးဗ်။ က်ေနာ့္ အကိုက ဝယ္ေပး တာပါ။ သူက အေမရိကမွာေနပါတယ္။ က်ေနာ္ မိုင္းထိ တယ္လို႕ သူၾကားေတာ့ ေဒၚလာတေထာင္နဲ႕ ဝယ္ရ မဲ့ စာအုပ္စာရင္းတခု ပို႕ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူက ျမန္မာႏိုင္ငံသား တေယာက္ဟာ ျမန္မာ့သမိုင္းကို ၁၇၅၂- မွာ အေလာင္း မင္းတရားက စတင္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ကေန ဒီကေန႕ေခတ္ထိေလာက္ေတာ့ သိသင့္တယ္၊ သမိုင္းအမွန္ကို နားမလည္ရင္ ၾကည္လင္၊ မွ်တတဲ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ မရွိႏိုင္ဘူးလို႕ ဆိုျပီး အဲဒီ ေႏွာင္းေခတ္ ျမန္မာ့သမိုင္းအေၾကာင္း ရွင္းျပထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာ ၅၀ ေလာက္ပါတဲ့ စာတေစာင္လည္း ေရး ေပး လိုက္ပါေသးတယ္။ အဲဒီစာက ေဟာဒါဗ်။ ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ရင္ ယူသြားႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ photo ဆြဲထား တာပါ။ ဒီစာထဲမွာ က်ေနာ္တို႕ မိသားစု ေရးရာကိစၥေတြ မပါပါဘူး။ စာဖတ္တာကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ ညီအကို ေတြက ငယ္ငယ္ကတည္းက ဝါသနာပါၾကတာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာ critically စာဖတ္တတ္လာတာ သိပ္ မၾကာေသးပါဘူး။ ဒါလည္း က်ေနာ့္ အကို ေက်းဇူးေၾကာင့္ပါပဲ။ သူက စစ္ဗိုလ္ဆိုရင္ လူမမယ္ကေလး ေလာက္ သေဘာထားတာဗ်။ အကုန္သင္ေပး ေတာ့တာပဲ။ 

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. အဲဒါဆို က်ေနာ္ ဗိုလ္ၾကီးအကိုရဲ႕စာ မိတၱဴကို ယူသြားလိုက္ပါ့မယ္။ အခု က်ေနာ္ ဗိုလ္ၾကီး ကို ေမးခဲ့ခ်င္တာက ျမန္မာျပည္မွာ ( စစ္တပ္ကလို႕ က်ေနာ္မေျပာဘူးေနာ္ )  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေနဝင္းက ၁၉၆၂ ခု မတ္လ ၂ ရက္ေန႕ အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ ကိစၥမွာ ေကာင္းမြန္၊ လံုေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းတရား ရွိခဲ့တယ္ လို႕ ထင္ပါသလား။ ဆိုလိုတာက အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက သူအာဏာသိမ္းဖို႕ တကယ္လိုအပ္ခဲ့တယ္လို႕ ထင္ပါ သလား။

ေျဖ။ ။ လံုးဝ မထင္ပါဘူး။ ၁၉၆၂ ခု ေဖေဖၚဝါရီလ (၂၄) ရက္ေန႕ကေန ဗိုလ္ေနဝင္း အာဏာမသိမ္းခင္ တရက္အလို မတ္လ (၁) ရက္ေန႕အထိ ျမန္မာ့အသံခန္းမ မွာ ( ၁ ) ဖက္ဒရယ္မူကို တင္ျပၾကတဲ့ တိုင္းရင္း သားလူမ်ိဳးစု ကိုယ္စားလွယ္ေတြရယ္၊  ( ၂ ) ပထစအစိုးရကိုယ္စားျပဳ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုရယ္၊ ( ၃ ) ဖဆပလ၊ ပမညတ စတဲ့ပါတီေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးဗေဆြ၊ ဝိဓူရ သခင္ခ်စ္ေမာင္တို႕ရယ္ဟာ အခ်င္း ခ်င္း အျမင္မတူၾကတာေတြ ရွိၾကေပမဲ့ “ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူ ( ဖက္ဒရယ္မူ )” ကို ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း၊ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႕ လူၾကီးလူေကာင္းဆန္ဆန္၊ ညီရင္းအကိုေတြလို ေဆြးေႏြးေနခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ ျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း တိုင္းရင္းသား၊ အစိုးရ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားၾကားမွာ အေရးအၾကီးဆံုး သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြးပြဲၾကီး တခုလို႕ က်ေနာ္ျမင္မိပါတယ္။ ဒီေဆြးေႏြးပြဲကေန win-win resolution တခုက်လာဖို႕ ဆိုတာ အင္မတန္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထား၊ စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုစနစ္တခုဆီကို သြားဖို႕ လက္တကမ္း သာလို ေတာ့တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ “တိုင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႕ လက္တလံုးအလို” မဟုတ္ပါဘူး။ “တိုင္းျပည္ ေတာင္ထိပ္ကိုေရာက္ဖို႕ လက္တလံုးအလို” မွာ ဗိုလ္ေနဝင္းက တိုင္းျပည္ကို ေခ်ာက္ထဲ ဆြဲခ်ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း အရင္တုန္းက ဒါေတြကို မသိပါဘူး။ က်ေနာ့္အကို ညႊန္လို႕ ၂၄/ ၂/ ၁၉၆၂ - ၁/ ၃/ ၁၉၆၂ အတြင္း မူရင္းေဆြးေႏြးခ်က္ေတြကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ဇာတ္ရည္လည္ သြားေတာ့တာပါ။ ( ဒီေနရာ မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ )

 ဒီ ေဆြးေႏြးပြဲအတြင္း တိုင္းရင္းသားေတြဖက္က တင္ျပခဲ့ၾကတဲ့ ဖက္ဒရယ္မူ ဆိုတာကလည္း ဗိုလ္ေနဝင္း လိမ္ေရးသြားတဲ့ သမိုင္းေလာက္သာ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့သူ ေတြက ထင္ေနၾကသလို ရွမ္းေတြက ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ဆယ္ႏွစ္ျပည့္လို႕ ခြဲထြက္ခြင့္ေတာင္းလာျခင္း ဆိုတာ လံုးဝမမွန္ပါဘူး။ ဒါဟာ တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္ေနဝင္းက သူအာဏာ မသိမ္းခ်င္ဘဲနဲ႕ သိမ္းရတဲ့အေၾကာင္း ဆင္ေျခတခုလည္း ျဖစ္ေစ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ကမ ကထ လုပ္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္နဲ႕ သက္ရွိထင္ရွား မရွိေတာ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ျပႆနာမီး ေမြးခဲ့တယ္လို႕ အျပစ္ဖို႕ျပီးသားလည္း ျဖစ္ေစ၊ ၁၉၄၇ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ရုပ္သိမ္းဖို႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ လည္း ျဖစ္ေစ၊ တခ်က္ခုတ္ သံုး-ေလးခ်က္ျပတ္ အေနနဲ႕ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားေတြကို သက္သက္ လက္ညိွဳးထိုး အျပစ္ ဖို႕ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုလူမ်ိဳးရဲ႕ ပါးစပ္က တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးလို႕ တြင္တြင္ ေျပာထြက္ခဲ့ တာကို အံ့ဩလို႕ မဆံုးပါဘူး။ ရွမ္းလူမ်ိဳးထဲက ေစာ္ဘြားတဦးတေလမွာ ခြဲထြက္ဖို႕အၾကံ ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၄၇ ဖြဲ႕စည္းပံုမွာ ျပည္နယ္တခုက အဲသလို ျဗဳန္းကနဲ ခြဲထြက္လို႕ မရေအာင္ အဆင့္ဆင့္ restrict လုပ္ထားျပီးသားပါ။ “ငါတို႕ ထြက္တယ္ကြာ” ဆိုျပီး ခ်က္ခ်င္း ထြက္လို႕ရတာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ တပ္က ( ဗိုလ္ေနဝင္းက ) တိုင္းျပည္ကို တကယ္ ခ်စ္ခဲ့ရိုးမွန္ရင္ သူအလြန္ဆံုး ေျပာသင့္တာက အဲလို unconstitutionally အတင္းထြက္သြားရင္ တပ္က ျပည္ေထာင္စုအျပိဳကြဲ မခံႏိုင္လို႕ အင္အားသံုး ေျဖရွင္းမယ္၊ အဲဒီ စာအုပ္ေပၚမွာ ရွိေနတဲ့ ခြဲထြက္ခြင့္ ဆိုတာကို လည္း ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ျဖဳတ္ဖို႕ လုပ္ သင့္ျပီ ဆိုတာေလာက္ ပါပဲ။ 

အဲဒီေတာ့ ခုနက ေျပာတဲ့ ၂၄/ ၂ / ၁၉၆၂ ကေန ၁/ ၃/ ၁၉၆၂ ရက္ေန႕ထိ က်င္းပတဲ့ “ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူ ( ဖက္ဒရယ္မူ )” ေဆြးေႏြးပြဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြ ဖက္က တရားဝင္ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့ၾကတာကို ေလ့လာ ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုလို႕ရွိရင္ သူတို႕က အခု အိႏၵိယ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကေနဒါတို႕မွာ ရေနၾက သေလာက္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မ်ိဳးတခု ဖြဲ႕စည္းေရးကို အဆိုျပဳခဲ့ၾကတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ မေတာင္းေကာင္းတဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတာင္းတာမရရင္ ျပည္ေထာင္စုထဲက ခြဲထြက္မယ္လို႕လည္း သူတို႕ အဲဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ လံုးဝ မျခိမ္းေျခာက္ ခဲ့ၾကရံုသာမက ကခ်င္ကိုယ္စားလွယ္ကဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ဟာ သီးျခား ႏိုင္ငံငယ္ ဆန္တဲ့ confederation တခုကို ေတာင္းဆိုေနၾကတာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ အတိအလင္း ေျပာသြားခဲ့တာေတာင္ ရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကရင္နီ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကလည္း က်ေနာ္တို႕က အကိုၾကီးတေယာက္ ( ဗမာလူမ်ိဳး ) ဆီ ညီေလးေတြက ကိုယ္လိုခ်င္တာ စဥ္းစားေပးဖို႕ တင္ျပတဲ့ သေဘာ ပါလို႕ ႏွိမ့္ႏွိမ့္ခ်ခ်နဲ႕ ေျပာဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီ “ဖက္ဒရယ္မူ” ရဲ႕ တရားဝင္ ျမန္မာနာမည္ကိုက “ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူ” ပါ။ “ခြဲထြက္ေရး” ဆိုရင္ “ျပည္ေထာင္စု” ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သံုးေနစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ေနဝင္း လက္ထက္တုန္းက “ဖက္ဒရယ္မူ” ဟာ ႏိုင္ငံ့အတြက္ အႏၱရာယ္ရွိတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုရွိတာလဲ လို႕ ေက်ာင္းသံုးစာအုပ္ေတြမွာ “ဖက္ဒရယ္မူ” မူရင္း၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ မူရင္းတို႕ကို ထုတ္ မျပဝံ့တာပါပဲ။

ေမး။ ။ ၁၉၈၈ လူထု အံုၾကြမွဳကို အကိုဘယ္လို သေဘာထားပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒီတုန္းက လူမမယ္ေလးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခု စာေတြ ဖတ္လို႕ သိလာ ရ သေလာက္ ဒီလူထုအံုၾကြမွဳၾကီးဟာ အေၾကာင္းေတြ ေပါင္းစုျပီး အခ်ိန္သင့္ အခါသင့္ ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ လူထု အေရးေတာ္ပံုၾကီးတခု ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံက စလိုက္တဲ့ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့အသံ၊ inspiration ဟာ အေရွ႕ ဥေရာပတလႊား၊ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ နဲ႕ တရုတ္ႏိုင္ငံေတြဆီကိုပါ တနည္းတဖံုအားျဖင့္ ရိုက္ခတ္ခဲ့ တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကတည္းကသာ တပ္နဲ႕ ျပည္သူ ( တကယ္ ) ခ်စ္ၾကည္ျဖဴၾကခဲ့ရင္ က်ေနာ္ တို႕ ခုေနခါမွာ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြထဲက ထိုင္း၊ မေလးရွားတို႕နဲ႕ မတိမ္းမယိမ္း ျဖစ္ေနေလမလားပဲ။ ဒါေပမဲ့ “တပ္”က “မေတာ္” ခဲ့ပါဘူး။ တပ္က ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္ မျဖစ္ဘဲ ဗိုလ္ေနဝင္းရဲ႕ ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္ပဲ ျဖစ္ ခ့ဲပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူေတြကေတာ့ အဲဒီတုန္းက တပ္ကို တကယ္မ်ိဳးခ်စ္ စိတ္ဓါတ္ရွိတဲ့၊ ၾကားမွာ သမာ သမတ္ေနေပးမဲ့ အဖြဲ႕အစည္း ( patriotic mediator ) တခုလို႕ အားကိုးခဲ့ပံုပါ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုရင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုက သူ႕အရင္အစိုးရကို ျပန္အသက္သြင္းတယ္လို႕ ေၾကညာခဲ့တာကို ျပည္သူ ေတြက လွိဳက္လွိဳက္လွဲလွဲ မေထာက္ခံခဲ့ၾကပါဘူး။ က်ေနာ့္ အကိုကေတာ့ ေျပာဖူး ပါတယ္။ သူ အဲဒီတုန္း ကတည္းက “ဒါဆိုရင္ေတာ့ စစ္တပ္ ႏိုင္ငံ့အေရးထဲ ပါလာေတာ့မယ္” ( မၾကာခင္ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္း ဖို႕ပဲ ရွိေတာ့တယ္ ) လို႕ ေတြးမိျပီး ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ ရင္ေလးမိခဲ့တယ္တဲ့ ။ သူ႕လိုပဲ အဲဒီ တုန္းက လူထုေခါင္းေဆာင္ ေတြကလည္း ေတြးမိၾကမွာပါပဲတဲ့။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕က စစ္တပ္ကို patriotic mediator ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ တြက္ဆခဲ့ၾကဟန္တူတယ္လို႕ သူေျပာပါတယ္။ က်န္တာေတြ ကေတာ့ လူတိုင္း သိျပီးသားမို႕ က်ေနာ္ သိပ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။

ေမး။ ။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း တက္လာတဲ့ နဝတ/ နအဖ စစ္အစိုးရေတြကို အကို ဘယ္လို သေဘာထား ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ အဲဒီအစိုးရေတြက က်ေနာ္လည္း ဝင္ပါခဲ့တဲ့ တပ္က လုပ္ခဲ့တာေတြ ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အျပတ္ အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့တာကို အာဏာလႊဲ မေပးခဲ့တာ၊ အနည္းဆံုး သူတို႕ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာ ( Executive Power ) လႊဲေပးဖို႕ Election လုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္ ပါဘူး၊ Constitution ဆြဲဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေပးခဲ့တာပါ ဆိုရင္လည္း သူတို႕ကို လႊတ္ေတာ္ ေခၚျပီး ဟန္ျပပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲ ေစတာမ်ိဳး ဘာတခုမွ မလုပ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ တပ္မေတာ္ကို အိုးမည္းသုတ္ခဲ့တဲ့၊ တိုင္းျပည္ကို တရုတ္လက္ထဲ လက္ညွိဳးထိုး ေရာင္းစားခဲ့တဲ့ အစိုးရေတြလို႕ ထင္ပါတယ္။

ေမး။ ။ အခု လက္ရွိအစိုးရကိုေကာ လယ္လို ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။ ။ ကိုယ္ မေမြးခင္ကတည္းက ခရီးထြက္သြားတဲ့ ကိုယ့္အေဖ အခု အေမ့အတြက္နဲ႕ ညီအကို ေမာင္ႏွမ ေတြအားလံုးအတြက္ လက္ေဆာင္ေတြ တေပြ႕တပိုက္ နဲ႕ အိမ္ျပန္ေရာက္ေနသလို ခံစားမိပါတယ္။ စိတ္ထဲ မွာ လံုျခံဳျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ပါတယ္ဗ်ာ။

( ၃ )

“... ဒါေၾကာင့္ ညီေလးမွတ္ထားဖို႕က ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၇၅၂ မတိုင္ခင္အထိ ယခု ရန္ကုန္၊ ပဲခူး၊ ပုသိမ္၊ သထံု၊ ေမာ္လျမိဳင္ စတဲ့ ေအာက္ ျမန္မာျပည္တျခမ္းလံုးဟာ မြန္တို႕ဌာေန မြန္တိုင္းျပည္ ျဖစ္တယ္။ အေလာင္း မင္းတရားက ဒဂံုျမိဳ႕ကို ၁၇၅၅ ခုမွာမွ သိမ္းပိုက္မိျပီး “ရန္-ကုန္” လို႕ အမည္သစ္ေပးခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီတုန္းက ဗမာစစ္သားေတြက မြန္ေတြကို အခုေခတ္စကားနဲ႕ ေျပာရရင္ လူမ်ိဳးတံုးသတ္ျဖတ္မွဳ ( genocide ) လုပ္ခဲ့ၾကတယ္လို႕ မြန္ေတြက ယံုၾကည္ၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက စစ္ႏိုင္သူက လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္စတမ္း ေခတ္ၾကီး ျဖစ္လို႕ အဲဒါ အမ်ားၾကီး ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႕ ယူဆပါတယ္။ အဲဒီလို ဗမာမင္းရဲ႕ ရန္ေၾကာင့္ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသက မြန္လူမ်ိဳးေတြဟာ သထံု၊ ေမာ္လျမိဳင္နဲ႕ ထိုင္းႏိုင္ငံဖက္ကို ထြက္ေျပး ခိုလွံဳ ခဲ့ၾကရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေနာက္ဖက္မွာလည္း ရခိုင္ျပည္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္း ႏိုင္ငံတခုပဲ ျဖစ္ျပီး ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ တည္တန္႕လာခဲ့တဲ့ ရခိုင္ထီးနန္းဟာ အေလာင္းမင္းတရားရဲ႕ သားေတာ္ ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၇၈၄ ခုႏွစ္မွာမွ က်ဆံုးခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေတြ ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္၊ ၂၅၀ ေလာက္ပဲ ၾကာျမင့္ေသးတဲ့ သမိုင္းေတြ ျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ “ငါတို႕ ထီးက်ိဳးစည္ေပါက္ ျဖစ္ခဲ့ရေလျခင္း၊ လြတ္လပ္ေရး ဆံုးရွံဳးရ ေလျခင္း” လို႕ ရင္ထုမနာ ျဖစ္ေနၾကတာကိုေတြ႕ရင္ သမိုင္း ကို သိတဲ့၊ နားလည္တဲ့လူက သူတို႕ကို ကိုယ္ခ်င္း စာႏိုင္တယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာသည့္ အားေလ်ာ္စြာ သူတို႕ကို ဘယ္လို ေျဖသိမ့္ရာ ( remedy ) ေပးႏိုင္မလဲ လို႕လည္း ေတြးတယ္။ သမိုင္းကို နားမလည္တဲ့သူေတြကေတာ့ ဒီတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုေတြဟာ အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာျပီး မျဖစ္ႏိုင္တာေတြကို ေတာင္းဖို႕၊ ဆူဆူပူပူ လုပ္ၾကဖို႕ပဲသိတယ္ လို႕ျမင္ တယ္။ ဒါဟာ ဇစ္ျမစ္ ကို ေသခ်ာ မသိဘဲနဲ႕ အထက္စီးက ျမင္လိုက္ပံုမ်ိဳးျဖစ္တဲ့၊ unfair ျဖစ္တဲ့ အျမင္မ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ မင္းေမးထားတဲ ့ျမန္မာျပည္ ကို ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုတခုအျဖစ္ ဖြဲ႕စည္းဖို႕ ဘာျဖစ္လို႕ လိုအပ္တာလဲ ဆိုတာ ဒီလို တိုင္းရင္းသား ညီအကိုေတြရဲ႕ suffering, pain, insecurity and dignity ကို ထည့္သြင္း စဥ္းစားေပး တဲ့အေနနဲ႕ ဆိုတာကို နားလည္ေစခ်င္တယ္။ ဒီလိုေျပာလို႕ အခုေန ဓညဝတီႏိုင္ငံေတာ္၊ ဟံသာဝတီ ႏိုင္ငံေတာ္တို႕ကို ျပန္လည္ထူေထာင္  အသက္သြင္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ တရားတယ္လို႕ အကို မေျပာဘူး။ အကို႕ရဲ႕ လက္ရွိသေဘာထားကေတာ့ အရင္တုန္းက အဲဒီလို သမိုင္းရွိခဲ့တာကို အသိအမွတ္ျပဳတယ္။ သို႕ေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင့္ ဘယ္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုကမွ ဒီျပည္ေထာင္စု ထဲက မခြဲထြက္သင့္ေတာ့ဘူးလို႕ ယူဆတယ္။ ညီေလးကိုလည္း တစံုတရာကို ဇစ္ျမစ္ကေန ဂဂနနသိျပီးမွ တစံုတရာ reasonably သေဘာထားတဲ့သူ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။”

“... အကိုက ဒီကေက်ာင္းေတြမွာ “အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသမိုင္း” ကို သင္ခဲ့ရတာ ရွိပါတယ္။ အေမ ရိကန္ ေတြက သူတို႕ဘိုးေဘးေတြ ဌာေနအင္ဒီယန္းေတြကို လက္နက္အားကိုးနဲ႕ မ်ိဳးျပဳန္းလုနီး သတ္ျဖတ္ ခဲ့ၾကတာ၊ အေစာပိုင္းတုန္းက မိန္းမေတြ မဲေပးခြင့္မရခဲ့တာ၊ မာတင္လူသာကင္း မတိုင္ခင္က လူျဖဴ လူမည္း ခြဲျခားမွဳ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးဆိုးရြားရြား ရွိခဲ့တာေတြကို ဖံုးကြယ္ဖို႕ မၾကိဳးစားၾကပါဘူး။ သမိုင္းဆိုတာ ရာစုနဲ႕ခ်ီ လိမ္ထားလို႕ မရပါဘူး။ မရမဲ့ အတူတူ မလိမ္ေကာင္းဘူးလို႕ အကို ထင္မိပါတယ္။”

Buddha Puzaniya ( ရခိုင္ ရိုးရာ ဗုဒၶပူဇနိယ)RAKHINE

အေပၚက ဗီဒီယိုက ( ခ်မ္းခ်မ္း က ) ဗမာလို ဆိုထားတဲ့ ဗမာ ဗားရွင္းပါ။ ေအာက္က ဗီဒီယို ကေတာ့ ရခိုင္လို ဆိုထားတဲ့ ရခိုင္ဗားရွင္းပါ။ ရခိုင္အသံထြက္ကို တေစ့တေစာင္း ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။